Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

Χαζεύοντας...

...τις προάλλες κάτι φωτογραφικά άλμπουμ από τα παλιά, 
το μάτι μου έπεσε πάνω στην κάτωθι φωτογραφία
του καλού συνάδελφου του Μπάστερ του Κίτον.


Αμέσως ξεκίνησα να σιγοτραγουδώ
"Ρίξτε στο γυαλί φαρμάκι
μονορούφι να το πιω 
είναι ο πόνος μου μεγάλος 
κι η φουρτούνα που περνώ".


Και στο καπάκι σκέφτηκα ότι
λίγη συναδελφική αλληλεγγύη,
δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.
Οπότε, καλή προβολή.


Τι να πω; 
Άβυσσος το μυαλό της αρτίστας...

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018

Το ξεκίνημα του Δεκεμβρίου...

...σηματοδοτήθηκε με την άφιξη ενός δώρου γενεθλίων από τη Μία. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η Μία είχε γενέθλια και μας έκανε δώρα! Αντί να της κάνουμε εμείς! Όχι, μου αρέσει το σκεπτικό της! 
Το πακέτο παρελήφθη από τον Ήρωα (το στεφάνι μου), ο οποίος πήγε στο Ταχυδρομείο, διότι εγώ αδυνατούσα καθώς είχα να κάψω κάτι τόουστ. 

Με λαχτάρα πήρα το πακέτο και
το εναπόθεσα πάνω στο τραπέζι. 


Με ακόμα περισσότερη λαχτάρα το άνοιξα. Και τι αντίκρισαν τα τεράστια αμυγδαλωτά μάτια της αρτίστας;

Δυο γλυκά ματάκια μιας κουκουβάγιας 
να με κοιτάζουν!


Αμέσως την πήρα στα χέρια μου και την ονόμασα Κλημεντίνη, όπως μια φίλη κουκουβάγια που είχα παλαιότερα κι ερχόταν τις νύχτες και ξαπόσταινε στο σύρμα της κολώνας που βρίσκεται λίγο πιο πέρα από το μπαλκόνι μου και κουβεντιάζαμε. Έχει χρόνια να φανεί, αλλά στη θέση της ήλθε αυτή της Μίας και η χαρά μου είναι ανείπωτη! 
Η καινούργια μου Κλημεντίνη έχει και μια ποδιά-τσέπη μπροστά της και χρησιμεύει για να τοποθετώ το τηλεκοντρόλ και τα γυαλιά μου. 

Βρήκε τη θέση της στον καναπέ και
ήμασταν όλοι ευτυχείς!


Αλλά δεν κρατήθηκα. Αργά τη νύχτα την πήρα μαζί μου στην κρεβατοκάμαρα και αφού κουβεντιάσαμε λίγο, κοιμηθήκαμε αγκαλιά! Η Κλημεντίνη δεν δείχνει να έχει κανένα πρόβλημα με αυτό. Δηλαδή να κάθεται όλη μέρα στον καναπέ παριστάνοντας το μαξιλάρι-τσέπη και το βράδυ να κοιμόμαστε παρέα. Οπότε, όλα καλά! 
Εκτός, όμως, από την Κλημεντίνη το πακέτο περιείχε και 2 (δύο) ζευγάρια σκουλαρίκια, διότι αρτίστα είμαι, δεν μπορώ χωρίς μπιζού! 

Ένα στο πολυαγαπημένο μου μωβ χρώμα και 


ένα με πιστόλια από το Φαρ Ουέστ! 


Όμως τα δώρα δεν τελειώνουν εδώ. Υπήρχε και μία τσάντα πλάτης με σκυλάκια επάνω, μιας και είναι γνωστό σε όλους ότι εκτός από τις κουκουβάγιες λατρεύω και τα σκυλάκια! 


Εδώ βλέπουμε την τσάντα φορεμένη στο πρώτο μοντέλο που βρήκα πρόχειρο στο σπίτι, 
δηλαδή τον Ήρωα


Όλα αυτά συνοδεύονταν από μία κάρτα της Μίας, γεμάτη όμορφες ευχές! 


Και άπαντα τα καλούδια, φτιαγμένα από τα χρυσά της τα χεράκια! 

Φυσικά υπήρχε και το κέρασμα των γενεθλίων, διότι χωρίς κάτι γλυκό δεν νοούνται γενέθλια και το οποίο κέρασμα 3 (τρία) δευτερόλεπτα μετά την φωτογράφιση έπαψε να υπάρχει.
ΠΡΟΣΟΧΗ. 
Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ. 

Σοκολατάκια νταρκ με στέβια! 


Υπέροχα! 
Τα συστήνω ανεπιφύλακτα! 

Τελικά ο Δεκέμβριος είχε ένα πολύ όμορφο ξεκίνημα και υπεύθυνη γι αυτό είναι η Μία, την οποία την ευχαριστώ θερμά και της εύχομαι να είναι χιλιόχρονη και πάντα δημιουργική!

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018

Αγαπητό μου...


...ημερολόγιο ιστολόγιο, θέλω να κάνω μια ανάρτηση καθώς πρέπει εδώ πέρα μέσα, αλλά δεν τα καταφέρνω!
Η αιτία;
Ο κουμπάρος ήλθε με νέες αποκαλύψεις στο βλογ του "ΤΟΥ MAHLER ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ", οπότε θα τρέχω πάλι εκεί πέρα!
Σαν να μην έφταναν τα όσα αποκάλυψε εδώ τις προάλλες, βγάζει στη φόρα και όλα τα οικογενειακά, επτασφράγιστα μέχρι πρότινος, μυστικά!

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2018

Διάφορα ευτράπελα...



...συμβαίνουν στο σπίτι μας. 
Όμως νιώθω βαθύτατα κουρασμένη για να τα εξιστορήσω, διότι μαγείρεψα και κάτι τόουστ για το βράδυ...
Κι έτσι ανέλαβε ο κουμπάρος μου να τα καταγράψει αντί εμού. 
Στο βλογ του.
Ποιο είναι αυτό;
Μα "ΤΟΥ MAHLER ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ" φυσικά!
Οπότε απολαύστε για λίγο τον χριστουγεννιάτικο στολισμό του βλογ μου και μετά ραντεβού στου κουμπάρου!