...ο μήνας που περίμενα από τότε που άρχισαν οι εχθροπραξίες με τον Ιούλιο.
Ο Σεπτέμβριος έκανε τη δουλειά του, έδειξε καλή διάθεση, αλλά δεν θα κοροϊδευόμαστε κιόλας.
Ο πραγματικός στόχος ήταν εξαρχής ο Οκτώβριος.
Τα βράδια μεγαλώνουν, τα πρωινά έχουν αρχίσει να αποκτούν ανθρώπινη θερμοκρασία και, κυρίως, το καλοκαίρι απομακρύνεται επιτέλους από τον χώρο.
Δεν ζητάω πολλά.
Λίγη δροσιά.
Μερικές συννεφιές. Καμιά βροχή να ξεπλύνει το αυτοκίνητο.
Και, αν γίνεται, να μη χρειαστεί να ξανακούσω τη λέξη "καύσωνας" μέχρι νεωτέρας.
Ημερολόγιο: Πάντως θα μπορούσε να συνεχιστεί για λίγο ακόμα η ζεστούλα.
Αρτίστα: Μη λες τέτοια.
Σκύλος: Θέλω μπισκότο.
Αρτίστα: Τώρα;
Σκύλος: Τώρα.
Αλλουέλα: Νομίζω ότι θέλει να καλωσορίσει κι αυτός τον Οκτώβριο.
Ημερολόγιο: Πώς;
Αλλουέλα: Με μπισκότο, προφανώς. Έχει περισσότερη λογική από εμάς.
Αρτίστα: Εντάξει. Θα πάρεις μπισκότο. Σε λίγο.
Ημερολόγιο: Δεν είναι ώρα για μπισκότο.
Σκύλος: Πάντα είναι ώρα για μπισκότο.
Αλλουέλα: Ένα δίκιο το έχει...
Ημερολόγιο: Μα το θέμα μας είναι η έλευση του Οκτωβρίου.
Σκύλος: Και τι μ' αυτό;
Αρτίστα: Εντάξει είπαμε, θα πάρεις μπισκότο. Σε λίγο.
Ημερολόγιο: Μα καλά, έτσι θα εξελιχθεί η συζήτηση;
Αλλουέλα: Περίμενες κάτι καλύτερο;
Ημερολόγιο: Τέλος πάντων, για να τελειώνουμε κάποτε, συμφωνούμε όλοι ότι υποδεχόμαστε και καλωσορίζουμε με χαρά τον Οκτώβριο;
Αρτίστα, Ημερολόγιο, Σκύλος, Αλλουέλα: Συμφωνούμε!
Σκύλος: Μπισκότο;
Αρτίστα: Ναι, αγάπη μου. Πάρε μπισκότο.
#ιστορίες_για_αγρίους
#ό,τι_να_’ναι
#καλό_μήνα
