Κάπου εδώ στη γειτονιά...

...κάποια αποφάσισε να κάνει gender reveal party. 

Ναι, αυτό το υπέροχο κοινωνικό φαινόμενο όπου μαζεύονται όλοι, έχοντας αγωνία για να μάθουν αν το έμβρυο είναι αγόρι ή κορίτσι. 

Με μπαλόνια, με καπνούς, με θεατρικότητα, λες και ανακοινώνεται κάτι κοσμοϊστορικό και όχι κάτι που θα φανεί ούτως ή άλλως σε λίγους μήνες. 

Και σκέφτομαι η δόλια αρτίστα: Τι άγχος κι αυτό να προλάβουμε να βάλουμε ταμπέλα πριν καν ανοίξει τα μάτια του. Μην τυχόν και γεννηθεί το παιδί και μείνει απροσδιόριστο για πέντε λεπτά. Καταστροφή... 

Δεν λέω, ο ενθουσιασμός είναι ανθρώπινος. Αλλά όλη αυτή η φασαρία για κάτι τόσο, πώς να το πω κομψά, προβλέψιμο θα το πω, έχει μια δόση υπερβολής. 

Ίσως, λέω εγώ τώρα, να μπορούσαμε να αφήσουμε το παιδί να έρθει στον κόσμο με λίγη ησυχία. Χωρίς πυροτεχνήματα, χωρίς ανακοινώσεις, χωρίς να του έχουμε ήδη γράψει τον ρόλο. 

Αλλά εντάξει. Εμείς εδώ ενδιαφερόμαστε πρώτα για το "τι είναι" και μετά, αν περισσέψει χρόνος, για το "ποιος είναι". 

Κατά τα άλλα, όλα φυσιολογικά. 

Και πολύχρωμα! 

#υπερπαραγωγές 

#αγόρι_κορίτσι_cisgender_transgender_ non_binary_κ.λπ.  

#με_ένα_πόνο