Υπάρχουν άλμπουμ...

...που τα βάζεις να παίζουν για παρέα, υπάρχουν άλμπουμ που τα βάζεις για να σφουγγαρίσεις, υπάρχουν άλμπουμ που τα βάζεις για να νιώσεις κάπως sophisticated. 

Και υπάρχει και το Spirit of Eden, το άλμπουμ που σε κοιτάει από μακριά με την ηρεμία του σοφού γέροντα και σου λέει: "Μην κάνεις θόρυβο. Εγώ θα κάνω τη δουλειά. Εσύ μόνον άκου και σώπα". 

Οι Talk Talk, εκεί στα ένδοξα ’80s, αντί να συνεχίσουν να βγάζουν pop ύμνους, πράγμα κερδοφόρο, εύκολο και πρακτικό, αποφάσισαν να κάνουν την απόλυτη cult τσαχπινιά: Να γράψουν κάτι που μοιάζει με λειτουργία, παράκληση, ambient έκσταση και jazz νευρικό κλονισμό ταυτόχρονα. 

Γιατί; Επειδή μπορούσαν. Και επειδή βαρέθηκαν την εποχή τους πριν η εποχή να βαρεθεί εκείνους. 

Το Spirit of Eden δεν είναι απλώς τραγούδια. Είναι διαδρομές. Σιγά-σιγά σε τραβάνε μέσα τους κάτι ψίθυροι, κάτι νότες που δεν παίζονται αλλά είναι σαν ανάσα, και κάπου στο βάθος η φωνή του Mark Hollis μοιάζει να κάνει εξομολόγηση σε σκοτεινή εκκλησία χωρίς παπά. 

Το άλμπουμ δεν χτίζεται πάνω στον ρυθμό, χτίζεται πάνω στη σιωπή. Και πάνω στο νεύρο. Και πάνω σε εκείνο το "κάτι πολύ σημαντικό συμβαίνει εδώ, αλλά δεν θα σου εξηγήσω τι". 

Αν το ακούσεις τη λάθος ημέρα, σε κάνει να κοιτάς τον τοίχο και να αναρωτιέσαι γιατί δεν έχεις συναισθήματα. 

Αν το ακούσεις τη σωστή ημέρα, σου ανοίγει μια μυστική πόρτα στο μυαλό, που δεν ξέρεις καν αν ήθελες να ανοίξει, αλλά τώρα είναι αργά. Η πόρτα αυτή άνοιξε. 

Κι όμως, παρόλο που είναι τόσο ατμοσφαιρικό και υπερβατικό, έχει μια παράξενη γείωση. Σαν να σου λέει: "Η ζωή σου είναι ένα κουβάρι από δυσκολίες και παράλογα. Άκουσε αυτό το άλμπουμ. Τα προβλήματα θα συνεχίσουν να είναι στη θέση τους, αλλά εσύ θα ανασαίνεις καλύτερα". 

Δεν είναι άλμπουμ για όλους. Αλλά είναι άλμπουμ για όσους έχουν λίγο παραπάνω μέσα τους από αυτό που δείχνουν. 

Και σίγουρα είναι για ανθρώπους που γράφουν σε δημόσιο προσωπικό ημερολόγιο, έχοντας τα σχόλια κλειστά από ιδιοτροπία, και αποφασίζουν ότι σήμερα θα είναι λίγο πιο ευαίσθητοι, απ’ όσο είναι πρόθυμοι να παραδεχτούν.

 

#πάτα_το_play

#μη_ρωτάς_απλώς_άκου

#ζω_στο_σκοτάδι_αλλά_με_ωραίες_μουσικές