Έλα ημερολόγιο...

...να σου εξιστορήσω τα της προχθεσινής καταιγίδας. 

Έξω είχε έρθει, πολλές ώρες μετά την ειδοποίηση του 112, η ισχυρή καταιγίδα με τους παρά πολύ δυνατούς αέρηδες, από αυτούς που μετακινούν καρέκλες, σκουπίδια και φιλοσοφικές αντοχές και έβρεχε καρέκλες ή, για να το θέσω πιο σωστά, it was raining cats and dogs, που λένε και στο μεγάλο χωριό των Αθηνών, λες και δεν έχουμε δει ποτέ γάτα να πετάει κάθετα. 

Μέσα στο σπίτι, εγώ κουκουλωμένη με ένα παπλωματάκι στον κόκκινο καναπέ. Με πλήρη επίγνωση του κινδύνου, του καιρού, της ηλικίας μου και της κοινής λογικής. 

Και απέναντί μου, ο σκύλος. Ατάραχος. Με βλέμμα που έλεγε: "Τι εννοείς καταιγίδα; Είναι ώρα βόλτας". 

Του εξήγησα ήρεμα ότι φυσάει. Ότι βρέχει. Ότι το 112 δεν στέλνει μηνύματα για πλάκα. 

Με κοίταξε σαν να του μίλησα για τον πληθωρισμό. 

Του έδειξα το μήνυμα από το 112, μεταποιημένο από την αγαπημένη μου μεταποιήτρια Calypso Larah.

Τίποτα. 

Του είπα για αέρα που σηκώνει πράγματα. Για δέντρα που τρίζουν. Για ανθρώπους που παρασύρονται από ιδέες και ρεύματα. Εις μάτην...

Ο σκύλος επέμενε να βγει, με τη βεβαιότητα πλάσματος που δεν έχει ακούσει ποτέ για ακραία καιρικά φαινόμενα, γιατί απλούστατα δεν τον αφορούν. 

Εγώ, από την άλλη, στεκόμουν με το κινητό στο χέρι, τις ειδοποιήσεις του 112, τα δελτία καιρού και τη σιγουριά ότι αν με έριχνε κάτω ο αέρας ή αν γλίστραγα στις βρεγμένες πλάκες του πεζοδρομίου, κανείς δεν θα έλεγε: "Κρίμα η γραία, πήγε από πέσιμο". 

Θα έλεγαν: "Ε εντάξει, το είχε ανάγκη να βγει ο σκύλος βόλτα". 

Τελευταία μου ελπίδα ήταν οι μετρήσεις βροχόπτωσης στην περιοχή μας. Του τις έδειξα κι αυτές. Του είπα ότι βρισκόμαστε στην πρώτη πεντάδα. 

Τίποτα. 

Τελικά υποχώρησα. Όχι γιατί πείστηκα. Αλλά γιατί έχασα. 

Όπως χάνω πάντα από κάποιον που δεν ξέρει τι είναι δελτίο καιρού, αλλά ξέρει πολύ καλά τι είναι ώρα βόλτας. 

Βγήκαμε. Εγώ με φόβο. Αυτός με ενθουσιασμό. 

Και σκέφτηκα ότι αν ποτέ πάψει να υπάρχει ο κόσμος από μια καταιγίδα, οι σκύλοι θα συνεχίσουν να ζητάνε βόλτα και όσοι από εμάς σωθούν, θα τους κάνουν το χατίρι.

#τα_σουξέ_της_καταιγίδας 

#βόλτα_εν_μέσω_αποκάλυψης

#με_το_λουρί_στο_χέρι